نمایشگاه نقاشی در هوایت بیقرارم روز و شب
بی تردید عرصه هنر آفرینشی است از دیگر سو ، هنر زبان مشترک روح تشنه انسانی است که در اعصار و قرون طنین افکنده و هنرمند مترجم این زبان به جهان عینی . تخیل رکن نامجزای این شعف است و از هر سو که بنگری به نتیجه ای واحد می رسی و این ذات و جوهره هنر را تشکیل می دهد . در این عرصه شعر و تصویر از دیرباز در کنار هم خلق معانی را به عهده داشته اند ، از شاهنامه های مصور گرفته تا تصاویر هفت پیکر نظامی همه و همه یک معنا را القا می کنند و آن تصویرگری خیال است .
شاعر به مدد واژه ها و نقاش و تصویرگر به مدد جادوی رنگ به انعکاس خیال و آمال و آلام درونی انسان به تمام قامت می پردازند . حرفهای نو همیشه در اندیشه های نو رقم می خورد و از این رهگذر پویایی که خستگی مجالی در آن ندارد ایجاد می شود .
همه اینها دست به دست هم می دهند و آنچه که آن انعکاس درون می گوییم زاده می شود از میان شاعران حافظ غزلسرای بزرگ و از خداوندان شعر و ادب پارسی است از خصوصیات شعر حافظ قدرت تصویرهاست و این از مواردی است که کمتر به آن پرداخته شده است .
در این مجموعه تلاش بر این بوده تا انعکاس این صدای سخن عشق در گنبد دوار زمان به روایت تصویر بیان شود .
بیانی از برداشتی
و نگاهی از دیگر سوی این آثار که شایدروح نهفته در آن بهتر عریان شود . در این هماوایی کاردک و رنگ روغن را به خدمت گرفتم تا ضربه های آن بر بوم پارچه ای صدایی باشد و شکلی میان اشکال .
سعی داشتم که واژه ها را به زبان تصویر درآورم تا با بیننده سخن بگویند از زمانی که گذشته و زمانی که در گذر است .........شاید که عطش فرو نشیند در هماهنگی این رنگهای هزار آوا.....

















